Vrhovni kasacioni sud zauzeo je stav da lice koje je u ranijem periodu živelo u hraniteljskoj porodici okrivljenog nema svojstvo privilegovanog svedoka ukoliko takav odnos ne postoji u trenutku davanja iskaza.
Sud je istakao da se postojanje razloga za oslobođenje od dužnosti svedočenja iz člana 94. stav 1. Zakona o krivičnom postupku ocenjuje prema stanju koje postoji u vreme saslušanja svedoka.
U konkretnom slučaju, svedokinja je od 2007. do 2019. godine, kao štićenica, živela u zajednici života sa okrivljenim i oštećenom koji su joj bili hranitelji. Međutim, u trenutku davanja iskaza 26. novembra 2021. godine, hraniteljski odnos više nije postojao, niti je svedokinja bila u kontaktu sa okrivljenim.
Vrhovni kasacioni sud ocenio je da ranije postojanje hraniteljskog odnosa ne predstavlja osnov za sticanje svojstva privilegovanog svedoka, jer odnos iz člana 94. stav 1. ZKP mora postojati u vreme davanja iskaza.
Kako svedokinja u trenutku saslušanja nije pripadala kategoriji privilegovanih svedoka, sud nije bio dužan da je upozori na pravo da bude oslobođena od dužnosti svedočenja, pa njen iskaz ne predstavlja nezakonit dokaz.
Izvor: Presuda Vrhovnog kasacionog suda Kzz 1285/22 od 30. novembra 2022. godine.
