Prema članu 266. stav 1. Porodičnog zakona, u sporu za zaštitu prava deteta i u sporu za vršenje odnosno lišenje roditeljskog prava, sud je uvek dužan da se rukovodi najboljim interesom deteta.
Prema članu 266. stav 3. Porodičnog zakona, ako je dete sposobno da formira svoje mišljenje, sud je dužan da se stara da:
- dete blagovremeno dobije sva potrebna obaveštenja,
- da mu dozvoli da neposredno izrazi svoje mišljenje i
- da tom mišljenju posveti dužnu pažnju u skladu sa njegovim godinama i zrelošću, kao i
- da mišljenje deteta utvrdi na način i na mestu koji su u skladu sa njegovim godinama i zrelošću, osim ako bi to očigledno bilo u suprotnosti sa najboljim interesom deteta.
Kada se primenjuje član 266.
- sporu za zaštitu prava deteta;
- sporu za vršenje roditeljskog prava;
- sporu za lišenje roditeljskog prava.
U tim postupcima sud je uvek dužan da se rukovodi najboljim interesom deteta.
Pored toga, član 270. Porodičnog zakona izričito propisuje da je sud, pre nego što donese odluku o zaštiti prava deteta ili o vršenju odnosno lišenju roditeljskog prava, dužan da: zatraži nalaz i stručno mišljenje od organa starateljstva, porodičnog savetovališta ili druge ustanove specijalizovane za posredovanje u porodičnim odnosima.
Obaveze suda iz člana 266. i člana 270. Porodičnog zakona ne mogu posmatrati izolovano.
One čine međusobno povezane zakonske obaveze suda u postupcima u kojima se odlučuje o zaštiti prava deteta i o vršenju odnosno lišenju roditeljskog prava.
IZVOR: Porodični zakon
