Badnjak је jedna od najprepoznatljivijih srpskih božićnih tradicija i simbol prazničnog zajedništva. To je grana drveta — najčešće mladog i pravog hrasta, koja se ritualno seče rano ujutru na Badnji dan, dan pre Božića po Julijanskom kalendaru, i svečano unosi u dom da bi se te večeri položila na ognjište ili zapalila pored njega.
Naziv badnjakčesto se koristi i kao veseljak, što u prevodu znači “donosi radost”, jer se veruje da donosi sreću, zdravlje i blagostanje celom domaćinstvu. Tradicionalni običaji obuhvataju i pozdravljanje stabla pre seče, prinošenje žita, vina i meda, kao i molitve uz vatru da naredna godina bude bogata i blagoslovena.
U mnogim selima Badnjak se seče u društvu muških članova porodice uz pucnje iz prangija ili pušaka kao deo običaja, dok se potom najdeblji badnjak unosi u kuću uz svečane pozdrave ukućanima. Dan kasnije, na sam dan Božića, prvi posetilac koji kroči u dom tradicionalno udara po užarenom badnjaku i želi obilje kao što su varnice iz vatre.
Danas, u gradskim sredinama gde nema ognjišta, badnjak se često simbolično predstavlja malim grančicama koje se ukrašavaju i čuvaju u kući do sledeće godine, što čuva duh i tradiciju ovog običaja koji spaja religiju, folklor i porodičnu zajednicu.
Srećan Badnji dan i svima koji ga slave — mir Božiji, Hristos se rodi!
IZVOR: (Wikipedia)
