Zakon o žigovima ne propisuje ograničenja u pogledu vrste usluga ili lica koja se mogu smatrati posrednikom kod podnošenja tužbe zbog povrede prava. To znači da lice koje tvrdi da mu je pravo povređeno ima “pravo da tužbu podnese protiv svih lica čije su usluge korišćene prilikom povrede prava”, uključujući i posrednike.
Privredni apelacioni sud (Rešenje Pž. 6596/22 od 28. septembra 2022.) ističe da lice koje vrši povredu prava žiga, koristeći usluge drugih lica, stupa u “materijalnopravni odnos” sa tim licima. Tužba radi zaštite žiga može se stoga podneti protiv svih učesnika u povredi, a ta lica su u takvoj parnici “materijalni suparničari” u smislu čl. 205. stav 1. tačka 1. Zakona o parničnom postupku.
U konkretnoj presudi, prvotuženi je označen kao lice koje je izvršilo povredu žiga, dok je drugotuženi poslužio kao posrednik, pružajući kurirske usluge u toku stavljanja u promet krivotvorene robe. Sud je jasno naveo da ograničavajući kriterijumi za posrednike ne postoje, te da njihova odgovornost proističe iz korišćenja njihovih usluga u izvršenju povrede.
Takođe, sud je istakao da činjenica da tuženi “nisu nužni ili jedinstveni suparničari” ne isključuje njihov odnos materijalnog suparničarstva. Odvojeno raspravljanje o zahtevima protiv prvotuženog i drugotuženog nije obavezno, jer je njihov odnos u povredi zakonski utemeljen i zasnovan na činjenici da je posrednik koristio svoje usluge za izvršenje povrede.
Ovaj pristup omogućava “efikasniju zaštitu prava žiga”, obuhvatajući ne samo neposrednog povredioca već i sve koji su učestvovali u povredi putem pružanja svojih usluga, čime se pojačava preventivna funkcija Zakona o žigovima.
IZVOR:Rešenje Privrednog apelacionog suda Pž. 6596/22 od 28. 9. 2022
